Het Huwelijk

Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd

Het Huwelijk

Les 29 uit "Doe alles tot Eer van God" - door Watchman Nee

   Als men een goed christen wil zijn, moeten alle fundamentele noden en problemen die men heeft, worden opgelost. Wanneer er een morele kwestie speelt in een van deze gebieden, of het nu uw familieaangelegenheden betreft of het beroep dat u uitoefent, of wat dan ook, zullen er vroeg of laat problemen ontstaan. Eén onopgeloste kwestie kan er al voor zorgen dat uw geestelijke groei wordt gehinderd en dat het u onmogelijk wordt gemaakt er een rechtschapen wandel op na te houden. In deze les zullen we een van deze onderwerpen behandelen, namelijk het huwelijk. Met name jonggelovigen moeten weten wat het Woord van God over dit onderwerp te zeggen heeft. Laten we daarom dit onderwerp eens van verschillende kanten belichten.

Seksuele gevoelens zijn niet zondig

   Mensen zijn zich net zo bewust van seksuele gevoelens als van bijvoorbeeld een hongergevoel. Als eetlust een natuurlijk, lichamelijk gevoel is, een legitieme behoefte, dan is seks ook een natuurlijke behoefte van het lichaam. Het is normaal wanneer men hongerig is: het is geen zonde. Maar wanneer men steelt om aan die behoefte te voldoen, zondigt men wel - dan wordt het iets onnatuurlijks. Zo is ook een seksueel bewustzijn iets natuurlijks: het is geen zonde, maar een normale, natuurlijke behoefte. Men zondigt alleen wanneer men een verkeerde en ongeoorloofde manier gebruikt om die behoefte te bevredigen. Seksueel bewustzijn is een gave van God. Het huwelijk is ingesteld en geschapen door God. Het werd ingesteld vóór de zondeval, niet erna. Het wordt genoemd vóór Genesis 3. God introduceerde het huwelijk feitelijk in Genesis 2. Seksueel bewustzijn was er dus al voordat de zonde in de wereld kwam.
  Het is belangrijk te weten dat er niets zondigs kleeft aan ons seksueel bewustzijn. Seksueel bewustzijn is niet direct gerelateerd aan de zonde, want de aanwezigheid van dit bewustzijn is geschapen door God. Gedurende de dertig jaren waarin ik de Here heb vertrouwd en gediend, heb ik met vele jonge broeders en zusters contact gehad. Sommige mensen zijn niet gauw verontrust, maar ik merk ook dat er anderen zijn die ernstig geplaagd worden door onnodige aanklagingen van hun geweten. Hun geweten wordt geplaagd door onnodige beschuldigingen omdat zij Gods gedachten en Gods Woord niet kennen. Zij denken dat ze gezondigd hebben door het hebben van seksuele verlangens. Sommige broeders zijn hierin zelfs zo ver gegaan dat zij gingen twijfelen aan Gods werk in hun leven, omdat zij zich nog bewust waren van hun seksuele gevoelens. Wie seks als zondig beschouwt, hangt een heidens gedachtengoed aan. Zoals het niet zondig is om honger te hebben, zo is ook het verlangen naar seks in het geheel niet zondig. Het is gewoon een natuurlijk bewustzijn. De Here zegt ons door Zijn apostel: 'Het huwelijk zij in ere bij allen' (Hebr. 13:4). Het huwelijk moet niet alleen geëerd worden, maar ook als iets heiligs worden gezien. God ziet seks als heilig en natuurlijk. Dr. F. B. Meyer schreef veel goede boeken om gelovigen op te bouwen. Hij zei dat alleen iemand met een onrein gedachtenleven seks vies vindt. Ik vind dat goed gezegd. De mens vindt seksualiteit vies omdat hij zelf onrein is. Voor de reine is alles rein. Voor de onreine is niets rein.
   De seksuele relatie die God heeft bedacht en ingevoerd is heilig, rein en onbesmet. Paulus laat ons zien dat in latere tijden leerstellingen van boze geesten zullen opduiken, waaronder bijvoorbeeld het verbod om te trouwen (1 Tim. 4:3). Deze specifieke leer van boze geesten lijkt een zoeken naar heiligheid te promoten. In de geschriften van G. H. Pember wordt uiteengezet dat mensen het huwelijk verbieden omdat ze streven naar heiligheid. Ze denken dat ze daardoor heilig worden. Maar in 1 Timotheüs wordt duidelijk gezegd dat het verbod om te trouwen een leer van boze geesten is. God heeft het huwelijk nooit verboden. Moge het zo zijn dat geen enkele gelovige om wille van een heidense leer door zijn geweten wordt aangeklaagd. Een seksueel bewustzijn is natuurlijk: het is niet zondig. Het probleem ligt niet in de aanwezigheid van dit bewustzijn, maar veeleer in het misbruik ervan, wat zonde tot gevolg kan hebben. De aanwezigheid ervan is geen zonde, maar de manier waarop men het gebruikt kan het zondig maken.

De drie belangrijkste redenen om te trouwen

1. WEDERZIJDSE ONDERSTEUNING

   Het huwelijk is ingesteld door God. 'Het is niet goed, dat de mens alleen zij' (Gen. 2:18) zegt God. Alle dingen die God geschapen heeft zijn goed. Op de eerste dag van de schepping zag God het licht en Hij zei dat het licht goed was. Van elke dag zei God dat hij goed was, behalve van de tweede dag. (De tweede dag was een uitzondering omdat toen het uitspansel, de verblijfplaats van Satan, geschapen werd.) Maar op de zesde dag, nadat God de mens geschapen had, zei Hij: 'Het is niet goed, dat de mens alleen zij' (Gen. 2:18). Hiermee wil niet gezegd zijn dat de mens niet goed geschapen was; het was niet goed omdat slechts de helft van de mens geschapen was. Daarom maakte God een hulp voor de mens. Eva werd ook op de zesde dag gemaakt en zij werd door God tot Adam gebracht. Zij werd speciaal voor het huwelijk gemaakt. Het woord 'hulp,' het iemand tot hulp zijn, betekent eigenlijk 'geschikt zijn om te helpen' Zij moet eerst aansluiting vinden bij Adam, ofwel, ze moet passen bij Adam voordat ze hem tot hulp kan zijn. God schiep de mens als man en vrouw. Het lijkt alsof Hij eerst een halve mens maakte en later de andere helft om zo één mens te krijgen. Pas nadat de twee helften verenigd waren was de mens compleet. Toen zei God dat het 'zeer goed' was (Gen. 1:31). In de eerste plaats moet benadrukt worden dat God het huwelijk instelde en niet de mens. En verder kunnen we zeggen dat het huwelijk niet ná de val van de mens werd ingesteld er vóór. Op de eerste dag van zijn bestaan zondigde de mens niet, integendeel, hij trad in het huwelijk. Nadat God Eva geschapen had gaf Hij haar diezelfde dag nog aan Adam. Het huwelijk werd dus weldegelijk ingesteld door God. In Genesis 2 is het scheppingsverhaal opgetekend; in Johannes 2 lezen we over de bruiloft te Kana, tijdens welke Jezus water in wijn veranderde. Dat laatste laat niet alleen zien dat Jezus het huwelijk niet alleen toestond maar het ook goedkeurde. Hij was op de bruiloft aanwezig en Zijn handelwijze droeg bij tot het slagen van het feest. God stelde het huwelijk in en de Here Jezus keurde het goed. Gods wil is dat de man een vrouw heeft die hem kan helpen. Daarom wordt de vrouw 'hulp' genoemd. God wil dat man en vrouw samen leven, een band met elkaar hebben, en elkaar tot steun zijn.

2. TER VOORKOMING VAN ONTUCHT

   In het Oude Testament, voordat de zonde zijn intrede deed, had God het huwelijk al ingesteld. Maar in onze tijd, de nieuwtestamentische tijd, is de zonde al in de wereld gekomen. Daarom laat Paulus ons in 1 Korinthiërs 7 zien dat omwille van de zonde die in de wereld gekomen is, het huwelijk niet alleen niet verboden is, maar veeleer een noodzaak is geworden. Om ontucht te voorkomen moet volgens Paulus iedere man zijn eigen vrouw hebben, en iedere vrouw haar eigen man. Hij veroordeelt seksuele verlangens niet als zonde; in plaats daarvan zegt hij dat trouwen de zonde van ontucht kan voorkomen. Paulus zegt: '(…) wijdt geen zorg aan het vlees' (Rom. 13:14). (De Engelse Vertaling heeft vrij vertaald: '(…) zorg dat het vlees geen gelegenheid krijgt zich te voeden, tref daar geen voorzieningen voor - vertaler). Dit is geweldig. Bijvoorbeeld: stel dat bij iemand de zonde van trots wordt opgemerkt. Paulus kan niet tegen hem zeggen: 'Omdat je er naar neigt snel trots te worden, sta ik je toe om thuis trots te zijn om te voorkomen dat je overal trots bent. Als je één plek hebt waar je trots kunt zijn dan zul je het niet zijn op andere plaatsen.' Als God dat zou zeggen dan is dat zorg wijden aan het vlees, of het treffen van speciale voorzieningen om het vlees toch vrij baan te geven. God wil het vlees daar echter geen gelegenheid voor geven. Als iemand graag steelt dan zeg je niet tegen hem: 'Omdat je graag steelt zal ik je toestaan alleen dingen te stelen die aan een bepaalde broeder toebehoren, zodat je niet overal en van iedereen steelt.' In plaats daarvan zegt u tegen hem: 'Ik wil niet dat je steelt, nergens en van niemand.' Stelen is volkomen zondig; daarom kan men geen bijzondere voorzieningen treffen waarmee iemand toch de gelegenheid geboden wordt te stelen. Trots is duidelijk een zonde; daarom kan men niemand de gelegenheid geven deze zonde op beperkte schaal te bedrijven. Maar seks is niet per definitie een zonde, en daarom moet elke man een vrouw hebben en elke vrouw een man. Seksueel bewustzijn is niet zondig. Ware dat wel zo, dan zou uit Paulus' woorden kunnen worden opgemaakt dat hij het vlees gelegenheid geeft zich te voeden. We weten echter dat Paulus geen zorg wijdt aan het vlees, en dus is seks geen zonde.
  Wij moeten begrijpen dat God geen zorg wijdt aan ons vlees door het huwelijk toe te staan. Het huwelijk is heilig en het is door niemand anders dan God Zelf ingesteld. Toen de zonde in de wereld kwam was het huwelijk nodig om ontucht te voorkomen. Men mag het huwelijk echter nooit zien als een voorziening die het vlees te voedt. Toen Paulus over het huwelijk sprak zei hij in 1 Korinthiërs 7:4: 'De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man; en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw.' Zijn leer aangaande dit onderwerp is duidelijk. Hij zegt in vers 5: 'Onthoudt dat elkander niet, tenzij met onderling goedvinden (en) voor een bepaalde tijd, om u te wijden aan het gebed, maar om daarna weder samen te komen, opdat niet de satan u verzoeke wegens [uw] gemis aan zelfbeheersing.' In het algemeen moeten man en vrouw niet van elkaar gescheiden worden om zo ontucht te voorkomen. Daarom stelde God het huwelijk in en bepaalde Hij dat man en vrouw bij elkaar moeten blijven. 'Want het is beter te trouwen dan van begeerte te branden' (1 Kor. 7:9). Paulus drukt zich hier krachtig uit. Zij die een aanhoudend verlangen hebben om te trouwen en branden van begeerte, moeten trouwen. Hij berispt ze niet vanwege hun sterk verlangen, alsof het zondig was, en hij treft ook geen bijzondere voorziening met behulp waarvan ze de verlangens van het 'vlees' kunnen bevredigen. Hij zegt alleen dat als mensen heel graag willen trouwen, het beter is dat ze gaan trouwen dan dat ze blijven branden van begeerte. Het Woord van God is heel duidelijk over dit onderwerp. Seksuele verlangens zijn niet zondig. Zelfs een zeer sterke seksuele drift is niet zondig. Maar God schrijft voor deze mensen wel het huwelijk voor. Zij moeten zich niet van trouwen afzien want als ze dat doen kunnen ze in zonde vallen.

3. OM SAMEN GENADE TE ONTVANGEN

   Als Petrus tot echtgenoten spreekt zegt hij: '(…) daar zij ook medeërfgenamen zijn van de genade des levens' (1 Petrus 3:7). Met andere woorden, God wil heel graag dat man en vrouw Hem samen dienen. Hij wil dat Priscilla en Aquila Hem samen dienen, alsook Petrus en zijn vrouw en Judas en zijn vrouw. Jonggelovigen moeten weten dat er tenminste drie fundamentele redenen zijn om te trouwen: ten eerste vanwege de wederzijdse ondersteuning die men geniet in het huwelijk; ten tweede om te verhinderen dat men in zonde valt; en ten derde om samen genade te ontvangen voor Gods aangezicht. Het huwelijk omvat niet slechts één christen, maar twee christenen die samen in Gods tegenwoordigheid leven. Niet slechts één ontvangt genade, maar twee zijn medeërfgenaam van de genade des levens.

Het ongehuwd zijn

   De Bijbel is echt een geweldig Boek, want hij laat ons aan de ene kant zien dat seks niet zondig is, dat het huwelijk door God is ingesteld om te voorkomen dat men zondigt, terwijl hij aan de andere kant suggereert dat het goed is voor diegenen die geen sterke seksuele drang hebben en geen sterke behoefte dat verlangen te bevredigen ongehuwd te blijven.

1. HET DOEL VAN HET ONGEHUWD ZIJN

   Ongehuwd zijn is niet heiliger dan gehuwd zijn, maar ongehuwd zijn heeft als voordeel dat men zich volledig kan richten op de dingen van God en al zijn kracht gebruiken kan om voor de Here te werken. Paulus vertelt ons dat gehuwden drie nadelen hebben. In de eerste plaats is men door het huwelijk gebonden. Hij zegt: 'Zijt gij aan een vrouw verbonden?' (1 Kor. 7:27). Wanneer men eenmaal getrouwd is, zijn er vele dingen die iemands aandacht opeisen. In de tweede plaats is er verdrukking voor gehuwden. 'Maar wél staat zulke mensen verdrukking voor het vlees te wachten' (vers 28). Het is vanzelfsprekend dat na het huwelijk de verdrukkingen voor het vlees zullen toenemen zodat u de Here niet kunt dienen zonder te worden afgeleidt. In de derde plaats is de getrouwde meer bezig met aardse zaken (vers 32-34). Deze zorg om aardse dingen kan er volgens de Here Jezus (Matt. 13) gemakkelijk voor zorgen dat de tarwe geen vrucht draagt, want de zorgen van de wereld verstikken de tarwe en verhinderen het vrucht te dragen. Het huwelijk heeft dus bepaalde ongemakken: gobondenheid, verdrukking en zorgen. Paulus spreekt niet alleen tegen werkers maar tegen alle broeders en zusters. Wie ongetrouwd blijft wordt gevrijwaard van vele ongemakken. Paulus beveelt niet dat men ongetrouwd moet blijven, maar hij geeft er wel de voorkeur aan. Het enige wat hij eigenlijk geeft is een feiten relaas. Het is goed wanneer broeders en zusters trouwen, want zo vermijden zij het gevaar van in zonde vallen; maar zij zullen gebonden zijn, meer verdrukking voor het vlees hebben en meer aandacht hebben voor de levensbehoeften.

2. VOOR WIE IS DE ONGEHUWDE STAAT WEGGELEGD?

   Paulus deelt ons mee voor wie de ongehuwde staat is weggelegd.

EEN GAVE VAN GOD

   Wie de gave van ongehuwd zijn heeft ontvangen van God kan ongehuwd blijven. Ongehuwd zijn is een gave. 'Doch iedereen heeft van God zijn bijzondere gave, de een deze, de andere die' (1 Kor. 7:7). Sommigen moeten trouwen omdat ze de gave van gehuwd zijn van God hebben ontvangen. Zonder die gave kan niemand trouwen. Zoals ongehuwd blijven een gave van God is, zo is gehuwd zijn ook een gave van God. Wat de ongehuwde betreft, is een eerste vereiste dat hoewel er seksuele verlangens zijn, er geen sterke seksuele drang aanwezig is. Sommigen hebben een sterke seksuele drang, terwijl anderen alleen een seksueel bewustzijn hebben maar niet de drang die te bevredigen. Alleen dezen mogen ongehuwd blijven.

VAST OVERTUIGD

   'Vindt nu iemand, dat hij jegens zijn jongedochter niet betamelijk handelt, indien zij reeds wat ouder wordt, en het zo behoort te geschieden, hij doe, wat hij wil; het is geen zonde, laten zij trouwen. Doch hij, die, in zijn gemoed vast overtuigd, niet genoodzaakt wordt en macht heeft over zijn wil en hiertoe bij zichzelf toe besloten heeft, zijn jongedochter ongerept te laten blijven, zal wél doen' (1 Kor. 7:36-37). In het Grieks betekent het woord 'maagdelijkheid' en niet 'dochter' zoals sommige vertalingen hebben. Als iemand denkt dat hij niet goed met zichzelf is omgegaan wat betreft zijn maagdelijkheid dan moet hij trouwen. Maar als hij zijn maagdelijkheid wil bewaren en er in zijn hart ook vast van overtuigd is dat dit voor hem het beste is, dan kan hij ongetrouwd blijven.

DRUK VANUIT DE OMSTANDIGHEDEN

   Degenen die ongehuwd kunnen blijven zijn zij die in de eerste plaats geen seksuele drang hebben maar slechts seksuele gevoelens; in de tweede plaats zijn dezen vastbesloten ongehuwd te blijven; en in de derde plaats is er geen druk vanuit hun omstandigheden om toch te trouwen: men wordt 'niet genoodzaakt' (vers 37). Sommige mensen worden door hun omstandigheden ertoe genoodzaakt te trouwen en daarom is het voor hen niet eenvoudig ongetrouwd te blijven. Er kan druk vanuit de familie worden uitgeoefend en er kunnen andere problemen zijn waardoor het voor hen onmogelijk is om ongehuwd te blijven. De ongehuwde staat is dus alleen mogelijk onder de geschikte omstandigheden.

3. DE RELATIE TUSSEN ONGEHUWD ZIJN, HET KOMENDEN KONINKRIJK EN DE OPNAME

   Wie in staat is ongehuwd te blijven geniet in geestelijk opzicht vele voordelen. Ik denk dat Matteüs 19 duidelijk laat zien dat het voor een ongehuwde makkelijker is om het Koninkrijk binnen te gaan dan voor een gehuwde. We moeten de duidelijke relatie erkennen die er is tussen ongehuwd zijn en het Koninkrijk. We zien dit met name in deze woorden: 'die zichzelf gesneden hebben, ter wille van het Koninkrijk der hemelen' (vers 12). We kunnen niet precies aangeven wat die relatie is maar we kunnen weldegelijk stellen dat ongehuwd zijn bepaalde voordelen heeft met betrekking tot het ingaan in het Koninkrijk. Daarom zegt de Here dat sommigen zichzelf snijden ter wille van het Koninkrijk der hemelen. Dan is er ook nog de passage in Openbaring 14 waar we de honderdvierenveertigduizend zien die eerstelingen zijn voor God en voor het Lam. Zij zijn maagdelijk (vers 4) en zij volgen het Lam waar Hij ook heengaat. We zien dus dat maagdelijkheid vooral gerelateerd is aan de opname. Volgens de Bijbel is zowel de huwelijkse als de ongehuwde staat heilig. Trouwen is goed en niet trouwen is beter. Het ongetrouwd zijn geeft iemand meer gelegenheid de Here te dienen. Deze kwestie moet duidelijk aan de broeders en zusters worden voorgelegd zodat ze voor Gods aangezicht hun keuze kunnen maken.

De andere partij in het huwelijk

   De Here heeft bepaalde voorwaarden bepaald die stellen met wie men wel en met wie men niet kan trouwen. De Bijbel geeft duidelijk aan dat Gods kinderen een huwelijk moeten sluiten met een partner uit de eigen kring. Met andere woorden, wanneer er sprake is van een huwelijk, dan moet men de andere partij zoeken onder andere kinderen Gods. Men mag niet met iemand trouwen buiten de kring van Gods kinderen.

1. DE OUDTESTAMENTISCHE LEER

   Het Oude Testament bevat voldoende vermaningen die zeggen dat we niet moeten trouwen met mensen buiten de kring van Gods volk.

HET GEBOD IN DEUTERONOMIUM

   Gij zult u ook met hen niet verzwageren; uw dochters zult gij aan hun zonen niet geven, noch hun dochters nemen voor uw zonen; want zij zouden uw zonen van Mij doen afwijken, zodat zij andere goden zouden dienen, en de toorn des Heren tegen u zou ontbranden en Hij u weldra zou verdelgen (Deut. 7:3-4). Het was de Israëlieten niet toegestaan met Kanaänieten te trouwen. Jonggelovigen moeten weten dat volgens het Oude Testament de huwelijkspartner gelovig moet zijn. Zoek geen man of vrouw buiten de kring van gelovigen. Het grootste probleem dat hierbij kan ontstaan is de mogelijkheid dat uw partner u van de Here doet afwijken waardoor u andere goden gaat volgen. Het is erg gemakkelijk voor een man om zijn vrouw te volgen, en voor een vrouw om haar man te volgen in de aanbidding van afgoden. Omdat men getrouwd is, is het erg gemakkelijk om de goden van de ander te aanbidden.

DE WAARSCHUWING VAN JOZUA

   Want indien gij u afkeert en het overschot van deze volken, die nog bij u overgebleven zijn, aanhangt, u met hen verzwagert en u met hen inlaat en zij met u, weet dan voorzeker, dat de Here, uw God, deze volken niet verder voor u verdrijven zal; dan zullen zij u worden tot een strik en een val, tot een gesel op uw zijden en dorens in uw ogen, totdat gij vergaan zult uit dit goede land, dat de Here, uw God, u gegeven heeft (Joz. 23:12-13). Jozua waarschuwde ook voor de volkeren in het land, want dezen zouden de Israëlieten tot een strik en een val worden. Vrouwen en mannen van andere volkeren zouden hen tot dorens in de ogen zijn. Zij zouden hen tot een strik zijn totdat Israël als volk zou vergaan uit het land.

DE TERUGKEER VAN NEHEMIA

   Toen Nehemia na zijn bezoek aan het land waar hij balling was, terugkeerde naar Juda, ontdekte hij dat veel Israëlieten de Judese taal niet meer konden spreken omdat zij gemengde huwelijken waren aangegaan. Dus onderhield hij hen hierover en zorgde hij er voor dat zij zich volkomen ontdeden van deze vreemde vrouwen (zie Neh. 13:23-27). Het probleem dat zich bij het trouwen met een vrouw uit de heidenen voor zal doen, is, dat vroeg of laat de kinderen hun moeder zullen volgen en niet in staat zullen zijn samen met u God te dienen. Wanneer u een ongelovige vrouw trouwt, dan zult u met uw eigen ogen moeten zien dat uw kinderen de weg van de wereld zullen volgen.

DE TIJD VAN MALEACHI

   Juda is trouweloos geweest en een gruweldaad is bedreven in Israël en in Jeruzalem, want Juda heeft het heilige des Heren, dat Hij liefheeft, ontheiligd, en heeft de dochter van een vreemde god getrouwd (Mal. 2:11). Trouwen met een ongelovige is in de ogen van God niets minder dan het ontheiligen van het heilige des Heren. Het christelijk huwelijk kent daarom beperkingen aangaande de partnerkeuze. Het huwelijk moet daarom een verbintenis tussen twee gelovigen zijn.

DE VAL VAN SALOMO

   Salomo was de meest wijze onder de koningen, maar toch verviel hij tot afgoderij omdat hij heidense vrouwen trouwde.

2. DE NIEUWTESTAMENTISCHE LEER

   In het Nieuwe Testament maakt Paulus duidelijk wie als huwelijkspartner voor een christen in aanmerking komt.

EEN WOORD VOOR DE WEDUWEN

   Een vrouw is gebonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man is ontslapen, is zij vrij om te trouwen, met wie zij wil, mits in de Here. 1 Kor. 7:39

VORMT GEEN ONGELIJK SPAN

   In dit bekende vers vertelt Paulus ons met wie wij mogen trouwen: 'Vormt geen ongelijk span met ongelovigen' (2 Kor. 6:14). Hoewel dit woord niet enkel en alleen op het huwelijk betrekking heeft, sluit dit het huwelijk wel in. Een gelovige en een ongelovige laten samenwerken om hen vervolgens op één punt uit te laten komen is hetzelfde als twee verschillende dieren onder één juk brengen om het land om te ploegen. Dit is iets wat God verbiedt. God staat de gelovige niet toe samen met een ongelovige hetzelfde juk te dragen. In het Oude Testament wordt dit heel duidelijk bevolen: 'Gij zult niet ploegen met een rund en een ezel tezamen' (Deut. 22:10). Een os is langzaam terwijl een ezel snel is. De één wil de ene kant op en de ander wil de andere kant op. De één gaat hemelwaarts terwijl de ander de wereld achterna gaat. De één zoekt geestelijke zegeningen, de ander zoekt aardse overvloed. De één trekt de kar de ene kant op en de ander trekt hem de andere kant op. Dat is een onmogelijke situatie. Zo'n verbintenis kan niet lang standhouden.
   De meest belangrijke verbintenis is die van het huwelijk. Van de drie volgende voorbeelden - zakenpartners, samen aan een bepaald werk beginnen, en het huwelijk - is de laatste de meest sterke verbintenis. Het is erg moeilijk om samen de verantwoordelijkheid voor het gezin te dragen. De ideale tweede persoon in het huwelijk is een broeder of zuster. Kies niet achteloos ene ongelovige. Wanneer u dat doet zult u meteen problemen krijgen. De gelovige gaat de ene kant op terwijl de ander naar de wereld wordt getrokken. De één zoekt hemelse gaven maar de ander zoekt aardse rijkdom. Het verschil tussen de twee is enorm groot. Om die reden gebiedt de Bijbel ons te trouwen met geloofsgenoten.

Wanneer men al getrouwd is met een ongelovige

   Hier hebben we een echt probleem. Stel dat een broeder al getrouwd is met een ongelovige vrouw, of dat een zuster al getrouwd is met een ongelovige man. Wat moet hij of zij doen in zo'n situatie? Dit verschilt van de eerste kwestie, want in het eerste geval waren de twee partijen niet getrouwd maar nog op zoek naar een levenspartner. Het probleem dat nu voor ons ligt is dat men al getrouwd is met een ongelovige man of vrouw. Wat is hier de oplossing?

1. ALS HIJ U VERLAAT, LAAT HEM DAN GEWORDEN

   1 Korinthiërs 7:12-13 en 15 behandelen deze kwestie. De Here Jezus voorzegt in de evangeliën dat er problemen zullen ontstaan in het gezin. Als iemand vast gelooft in de Here Jezus dan zullen er problemen ontstaan in het gezin. Lucas vertelt ons wat Jezus zei: 'Want van nu aan zullen vijf in één huis verdeeld zijn, drie tegen twee en twee tegen drie' (Luc. 12:52). De oorzaak van deze verdeeldheid is dat sommige gezinsleden in de Here geloven. Wanneer een ongelovige man zijn vrouw wil verlaten vanwege haar geloof en zegt: 'Ik wil je niet meer nu je in de Here gelooft,' wat moet de vrouw dan doen? Hierover is het Woord van God duidelijk: 'laat hij haar verlaten' (1 Kor. 7:15). Dit gaat ook op als het een ongelovige vrouw en een gelovige man betreft. Als zij beslist wil vertrekken, dan moet hij haar laten gaan. Maar het is wel belangrijk dat men de ongelovige partij het initiatief laat nemen. De gelovige mag de ongelovige er niet toe aanzetten te vertrekken. Het is niet de gelovige die weg wil gaan, maar de ongelovige. Laatstgenoemde is ongelukkig omdat eerstgenoemde nu in de Here gelooft.

2. ALS HIJ BLIJFT DAN ZAL DE HERE HEM REDDEN

   Paulus zegt dat als de ongelovige echtgenote of echtgenoot bij de gelovige partner wil blijven, de gelovige de ongelovige niet moet verlaten. God heeft ons tot vrede geroepen. De ongelovige is geheiligd in de gelovige. Het is mogelijk dat de ongelovige man of vrouw gered wordt. Wil er sprake zijn van een scheiding dan moet het initiatief van de ongelovige partner komen, niet van de gelovige. Wanneer echter de ongelovige niet weg wil gaan dan vertrouwen wij erop dat de Here die ziel zal redden. Het zal dan eenvoudig zijn voor de Here zo iemand te redden. Laten wij daarop vertrouwen.

Verloofd met een ongelovige

   Sommige broeders en zusters zijn al verloofd met een ongelovige partner. Wat moeten zij dan doen?

1. DE ONGELOVIGE MAG DE VERLOVING VERBREKEN

   Het is duidelijk dat de Here niet wil dat wij met ongelovigen trouwen. Maar als men al verloofd is met een ongelovige werpt dat een ander licht op de zaak. Het beste scenario is dat de ongelovige vraagt om de verloving te verbreken, want ze zijn alleen nog maar verloofd; ze zijn nog niet getrouwd. Wanneer de Here een uitweg biedt door te maken dat de ongelovige voorstelt de verloving te verbreken vanwege het geloof van zijn/haar partner, dan is het goed. Is dat niet het geval dan kunnen er problemen ontstaan.

2. DE GELOVIGE MAG NIET ACHTELOOS DE VERLOVING VERBREKEN

   Zo'n vrijwillig aanbod komt niet vaak voor. Zelfs als de ongelovige beseft dat u tot geloof gekomen bent, is het toch nog mogelijk dat hij of zij de verloving in stand wil houden. In dat geval moet u zich realiseren dat u toen u zich verloofde, de andere partij een 'contract' hebt aangeboden, een belofte aan hem of haar voor Gods aangezicht. Een christen moet een contract/belofte niet achteloos verbreken, want een contract is heilig in Gods ogen. Zowel u als de ander mag een annulering voorstellen. Zulk een voorstel hoeft niet noodzakelijkerwijs alleen door de ongelovige gedaan te worden, zoals dat wel het geval is bij een getrouwd stel. Dit is slechts een verloving, dus u mag ook het initiatief nemen. Wanneer echter de andere partij er op staat dat u uw belofte nakomt zult u zich ook daadwerkelijk aan uw belofte moeten houden. Wanneer een christen zijn woord gegeven heeft dan moet hij ook woord houden; hij mag het niet ongedaan maken. Omdat God Zich aan Zijn Woord houdt, zijn wij behouden; zou Hij dat niet doen, dan zou er voor ons geen behoud zijn. We kunnen dus alleen onderhandelen, maar we mogen niet eenzijdig het contract verbreken. Wanneer de andere partij er niet in toestemt dan moet de gelovige het contract naleven. 'Here, wie mag verkeren in Uw tent? … Wie zweert tot zijn eigen schade en het niet verandert' (Ps. 15: 1, 4 - vrij vertaald). We kunnen dit illustreren met de geschiedenis van de Gibeonieten in Jozua 9. Zij bedachten een list om de Israëlieten bedriegen. Zij gebruikten daarvoor droog brood, oude schoenen en versleten kleren. Ze zeiden dat ze uit een ver land kwamen en ze maakten dat Jozua vrede met hen sloot opdat ze zouden blijven leven. Later kwamen de Israëlieten er achter dat het hun buren waren. Maar omdat het verbond al gesloten was stond God het de Israëlieten niet toe hen te doden. In plaats van hen ter dood te brengen maakte Jozua hen tot houthakkers en waterputters voor de vergadering. Dit laat zien hoe belangrijk een verbond is in de Bijbel. Als de andere partij het verbond ongedaan wil laten maken dan ben ik vrij om het verbond niet na te leven. Maar wanneer dat niet het geval is dan moet ik het verbond naleven. Dat verbond met de Gibeonieten had ernstige gevolgen. In zijn ijver slachtte Saul de Gibeonieten af (zie 2 Sam. 21). Om die reden gaf de hemel geen regen meer en kwam er een hongersnood in het land. David vroeg toen aan de Gibeonieten wat hij moest doen om het goed te maken. De Gibeonieten eisten toen dat hij zeven van de zonen van Saul zou laten ophangen aan een boom. David moest aan deze eis tegemoet komen. God zal ons niet toestaan zomaar een verbond te verbreken. Wij moeten daarom leren elk verbond dat we gesloten hebben in stand te houden. Wanneer dus de ongelovige het verlovingsverbond niet wil verbreken dan moet de gelovige de scheiding niet doorzetten. Het contract moet nageleefd worden. En dat doet men door in het huwelijk te treden.

3. VÓÓR HET HUWELIJK MOET DE GELOVIGE ONDERHANDELEN OVER DE VOORWAARDEN

   Er is echter één ding dat de gelovige wél kan doen, en dat is, vóór het huwelijk onderhandelen over bepaalde voorwaarden waaraan de ongelovige moet voldoen. In de eerste plaats moet de gelovige er voor zorgen dat de ongelovige er in toestemt dat zijn/haar partner de Here dient. Alles wat een probleem zou kunnen veroorzaken moet open en bloot op tafel komen. Men moet niets achter houden. Als christen moet hij of zij de vrijheid krijgen om de Here te dienen, zonder enige inmenging van de ongelovige partner. In de tweede plaats moeten de eventuele kinderen die uit dat huwelijk worden geboren worden opgevoed met de Bijbel. De ongelovige gelooft dan wel niet, maar de kinderen moeten een opvoeding krijgen die hen leert de Here lief te hebben en te vrezen. Deze twee dingen moeten vóór het huwelijk geregeld worden want anders komen er problemen. Wanneer een gelovige een ongelovige trouwt of aan een ongelovige uitgehuwelijkt wordt dan is dat buiten twijfel een groot verlies. Wij willen graag het verlies beperken en de problemen tot een minimum terugbrengen. Wij moeten vragen om vrijheid in het dienen van de Here en in het geven van een christelijke opvoeding aan onze kinderen. Wij zijn christenen. Wij gaan niet de wereld achterna maar volgen de Here. Als de wederhelft instemt met onze voorwaarden dan is het goed. Zo niet, dan kan men de verloving dan ongedaan laten maken.

Echtscheiding

   De Bijbel spreekt heel duidelijk over echtscheiding; echtscheiding is slechts onder één voorwaarde toegestaan. De volkeren van deze wereld menen dat er vele redenen zijn die een echtscheiding rechtvaardigen. Maar de Bijbel kent er maar één. De enige reden die een scheiding rechtvaardigt is overspel; een andere reden is er niet. Mentale kwellingen of lichamelijke afwezigheid zijn in de Schrift geen redenen die een scheiding te rechtvaardigen. De Here Jezus zegt in Matteüs 19 en Lucas 16 duidelijk dat echtscheiding toegestaan is als er sprake is van overspel.

1. DE HUWELIJKSBAND MOET NIET WORDEN VERBROKEN

   U vraagt zich misschien af waarom echtscheiding is toegestaan wanneer er sprake is van overspel. Dat is omdat wat God verbonden heeft niet door de mens gescheiden mag worden (Matt. 19:6). Met andere woorden, man en vrouw zijn één in Gods ogen. Echtscheiding is een openlijke verklaring dat deze eenheid geschonden is. Overspel heeft die eenheid verbroken want degene die overspel pleegt heeft de eenheid van man en vrouw verbroken.

2. ECHTSCHEIDING IS TOEGESTAAN ALS DE EENHEID VERBROKEN IS

   Waarom is echtscheiding toegestaan wanneer er sprake is van overspel? Omdat de eenheid al verbroken is. Wanneer een man of vrouw overspel pleegt dan is de eenheid tussen man en vrouw verbroken, en het gevolg is dat de wederhelft vrij is. Er wàs eerst eenheid, en die eenheid moet bewaard worden. Maar als die eenheid eenmaal verbroken is door één van de partners dan is de andere partner vrij. Overspel is dus de enige geldige reden die nodig is voor een scheiding. Wanneer een echtgenoot overspel pleegt dan kan de vrouw hem verlaten als ze dat wil. Zo ook de man; als zijn vrouw overspel pleegt is ook hij vrij om zijn vrouw te verlaten. De gemeente mag dit niet verhinderen. De andere partij mag een scheiding aanvragen en hertrouwen. De echtscheiding is slechts een verklaring. En die verklaring zegt dat de eenheid verbroken is. Daarom mag de partner die bedrogen is hertrouwen. Wat is eigenlijk een echtscheiding? Het is het verbreken van de eenheid. Dit heeft plaats op het moment waarop er daadwerkelijk overspel gepleegd wordt en niet op het moment waarop de echtscheiding formeel voltrokken wordt. De echtscheiding is slechts een procedure die aangeeft dat de eenheid niet langer bestaat. Zoals het huwelijk het bestaan van die eenheid bekend maakt zo geeft een echtscheiding het einde van die eenheid aan. Echtscheiding is dus toegestaan nadat er overspel is gepleegd. Een echtscheiding zonder overspel als eerste oorzaak is een heel andere zaak. Iedere andere reden die men gebruikt om te scheiden heeft overspel tot gevolg. Wij moeten inzien dat het huwelijk eenheid vertegenwoordigt. Twee mensen zijn niet langer twee maar zijn tot één vlees geworden. Overspel verbreekt die eenheid en een daaropvolgende echtscheiding verklaart vervolgens dat die eenheid verbroken is. Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheidde de mens niet.

De weduwen

   De Bijbel staat toe dat diegenen die hun man of vrouw verloren zijn hertrouwen. Het huwelijk eindigt met de dood van één van beide partners. In de opstanding bestaat het huwelijk niet meer want in de opstanding trouwt men niet en wordt men ook niet ten huwelijk genomen. Het huwelijk is iets van deze wereld. Engelen trouwen niet en ook mensen zullen in de opstanding niet trouwen. Het huwelijk hoort bij deze bedeling, niet bij de toekomstige eeuw. Daarom eindigt het huwelijk met de dood. Na de dood van een levenspartner mag degene die achterblijft hertrouwen, of, omwille van de verloren liefde, ongetrouwd blijven. Laten we de leer van Romeinen 7 eens bekijken. We zien daar dat in zekere zin ieder christen een hertrouwd mens is. Door de dood en opstanding van Christus zijn wij hertrouwd. Het Woord van God zegt: 'Want de gehuwde vrouw is door de wet aan haar man gebonden, zolang deze leeft; wanneer echter de man sterft, is zij ontslagen van de wet, die haar aan die man bond. Zo zal zij dan, indien zij bij het leven van haar man een ander tot man neemt, echtbreekster heten' (vers 2-3). Romeinen 7 leert dat als de wet niet 'gestorven' was wij Christus niet konden toebehoren. Dat zou ons tot overspelers hebben gemaakt omdat wij gehuwd waren met de wet. Maar door Christus zijn wij gestorven voor de wet. Wij kunnen vandaag voor Christus kiezen zonder overspelig te zijn. Wij zijn nu gehuwd met Christus want wij zijn gestorven voor de wet. Zo moet er vandaag de dag ook in de gemeente geen leer zijn die het weduwen verbiedt te hertrouwen. Zulk een leer is heidens. Het is uiteraard goed voor een weduwe als zij blijft zoals zij is en leeft volgens hetzelfde principe als de ongetrouwden. 'Maar tot de ongehuwden en de weduwen zeg ik: Het is goed voor hen, indien zij blijven, zoals ik' (1 Kor. 7:8). Leven als alleenstaande met het doel de Here te dienen is goed. Maar niet hertrouwen vanwege de kritiek en de wereldse ideeën die anderen er op na houden is niet goed. 'Ik wil daarom, dat de jonge weduwen huwen' (1 Tim. 5:14) zegt Paulus tegen Timotheüs. Deze jonge weduwen moeten hertrouwen zoals ook de weduwnaren hertrouwen. De vraag is of men het fysiek en psychologisch nodig heeft te hertrouwen. Sommigen voelen zich alleen. Dat is een psychologisch probleem. Anderen trouwen omwille van de familie- of gezinssituatie. Het is dus goed voor zowel de broeder die zijn vrouw verloren heeft als de zuster die haar man verloren heeft om opnieuw te trouwen. Christenen moeten anderen hierin niet veroordelen.
   Wanneer is seks zonde?

1. WAT ZONDE IS

   Seksuele activiteit buiten de huwelijkse relatie is zonde. God erkent in Zijn Woord dat seks goed is, dat seksuele gevoelens goed zijn, ja zelfs dat seksuele gemeenschap goed is. Zich bewust zijn van de eigen seksualiteit is niet alleen goed maar ook heilig. Het moet alleen beperkt worden tot de huwelijkse relatie. Wanneer seks bedreven wordt binnen de grenzen van de huwelijkse relatie dan is het zowel goed als heilig. Jonggelovigen moeten zien dat er niets zondigs is aan seksuele gevoelens of seksuele drang. Het is heilig. Maar God trekt wel bepaalde grenzen waarbinnen de seksuele daad moet worden verricht. De seksuele daad is slechts dan goed wanneer die binnen de grenzen van de huwelijkse relatie wordt verricht. Elke vorm van seksueel bewustzijn, en elke seksuele daad buiten het huwelijk om, is zonde. Ziet u wat zonde is? Seks wordt zonde wanneer het wordt uitgeoefend buiten de huwelijksrelatie om. Waarom? Omdat seks buiten het huwelijk de eenheid tussen man en vrouw verbreekt. Het is zondig niet vanwege de seks maar omdat het de eenheid verbreekt. Seks is op zichzelf niet zondig. Dat moeten wij goed zien voor Gods aangezicht.

2. ALS DE WIL TOESTEMT TOT SEKS BUITEN HET HUWELIJK ZONDIGT MEN

   De Here Jezus zegt in Matteüs 5: 'Een ieder, die een vrouw aanziet om haar te begeren, heeft in zijn hart reeds echtbreuk met haar gepleegd' (vers 28). Het woord 'aanziet' heeft betrekking op de wil van de mens. Zien is passief, maar aanzien is actief. Het is niet het ontstaan van lustgevoelens bij het zien van een vrouw, maar het actief kijken naar een vrouw omdat er al lustgevoelens aanwezig zijn. De lust ontstaat eerst, en vervolgens kijkt men. Dus dit 'aanzien' is de tweede blik die men werpt, niet de eerste. De tweede blik is eigenlijk de derde stap. Eerst ziet men een vrouw, vervolgens wordt er lust opgewekt in het hart, en tenslotte kijkt men voor de tweede keer om haar te begeren. Iedereen ziet vrouwen. Sommige mensen hebben echter geen controle over zichzelf. Zij krijgen lustgevoelens en accepteren die boze gedachten die Satan injecteert ook nog eens. Zij draaien zich om en kijken nog een keer. Dat is zonde. Met andere woorden, wat in Matteüs 5 wordt bedoeld is dat hij die naar een vrouw kijkt met lust in zijn gedachten en gevoelens al overspel gepleegd heeft in zijn hart. Het is niet de eerste blik die hier bedoeld wordt. Iemand kan op straat een vrouw zien, maar hij heeft niet gezondigd als hij weerstand biedt aan de lustgevoelens die Satan probeert te injecteren. Alleen wanneer hij zich omdraait en een tweede blik op haar werpt zondigt hij daadwerkelijk. Bedenk dus dat seksuele gevoelens op zichzelf niet zondig zijn, maar de wil maakt seksuele gevoelens zondig omdat de wil toestemt in seks buiten het huwelijk om. Wie toestemt heeft de eenheid in het huwelijk al verbroken met zijn wil. Het is zonde die eenheid te verbreken met de seksuele daad zelf, maar het is net zo zondig die eenheid te verbreken met het hart.